25.13
Más forainm an t-ainmní nó má tá sé táite leis an mbriathar san abairt roimh an
bhfreagra, is féidir ainmní an fhreagra a fhágáil ar lár nó é a tháthú leis an
mbriathar (má tá foirm tháite ann chuige) nó é a athlua:
- An bhfuil
- tú
- ag éisteacht?
- Tá (táim, tá mé).
- An
- rachaimid
- ann?
- Rachaidh (rachaimid). 297
- Ní
- bhfuaireamar
- ár ndóthain.
- Fuair [sibh].
- An
- ndéanfaidís
- é?
- Dhéanfadh
- (dhéanfaidís).
298
26
- CLÁSAIL CHOMHORDAITHEACHA
- PRÍOMHCHLÁSAIL
- &
- FOCHLÁSAIL
26.
- In ionad
an chónaisc
nó
- úsáidtear
- na frásaí
- sin nó
- agus
- nó neachtar acu
- lena chur
- in iúl
- nach féidir
- ach
- dhá rogha
- nó
- dhá bharúil
- a bheith ann:
- tá
- sé
- ar shiúl
- go hAlbain,
- sin nó
- tá sé marbh
- tá
- sí
- thíos ar an gcé,
- nó neachtar acu,
- tá
- sí
- cois na trá.
- Is
- fearr frásaí
- den sórt sin
- a sheachaint
- i bhfochlásal
- ráiteasach
- ar eagla
- go gcuirfí
- an léitheoir
- nó
- an t-éisteoir
- in amhras
- faoi athbhrí.
- Moltar
- an cónasc
- mura
- a úsáid
- ina n-ionad:
- dúirt
- sí
- go raibh
- sé
- ar shiúl
- go hAlbain
- mura
- raibh
- sé
- marbh.