“Tá — agus leis an ghunna. Rud eile de, sgaoilfidh siad leat ar an tsiocair is lugha ar bith. Tuigeann tú, ár ndóighe, nach ar a bhfurmhór atá mé ag cainnt, ná daoine gan urchóid a lán aca. Ach le n-a thaisbeáint duit goidé tá i gceist agam fá'n bheag-chuid innseóchaidh mé duit rud a chonnaic mé le mo shúile féin. I mBuenos Aires a thárla sé, suas le seacht mbliadhna ó shoin, an áit a rabh ‘festa' ar siubhal. Bhí na sráideanna lán daoine agus gluaisteán: bhí an baile uilig 'en féte.' Bhí mé féin ar an chasán coise, agus bhí carr ag mo thaoibh a bhí dá choinneáil ina sheasamh ag fear a bhí ina sheasamh roimhe. Le sin sgairt an tiománaidhe leis an casán a fhágáil. Ach níor bhog seisean, agus tar éis tamaill thiomáin an tiománaidhe 'un tosaigh go mall, agus tháinig gárda an rotha go h-éadtrom ar an fhear sa leis. Anois ní ghortóchadh an buille céadna míoltóg: níor bhain sé go fiú, corradh as an duine. Ach