Thug sé coiscéim 'un tosaigh, agus bhuail a chos ar cathaoir. Cé'n áit faoi Dhia a rabh sé? Níor chuimhin leis aon chathaoir a bheith san pháirt sin de'n tseomra ar chor ar bith Bhí se ’un sioparnaigh glan. Ní rabh fhios aige go fiú ce'n bealách a rabh an doras. Agus ní rabh fhios aige cá rabh eochair an tsoluis. Agus nuair a smaointigh sé ar an tsolus leig cé gáire beag goirid. Bhí sé leigthe ar dearmad aige go rabh bosca de sgaith na lasán ma phóca aige. Thoisigh sé a dh’útamail i bpócaí a chóta, agus annsm nuair a bhí cé ró-mhall, thuig sé comh h-amaideach a's bhí se aige gáire a dhéanamh. Ní mó ná gur mhothuigh sé go rabh lámha leagtha ar a chúl nuair a bhí siad ar a dhá ghualainn, Baineadh craitheadh as annsin, agus bhí cosa an fhir chaoich thart fá h-a chorp, agus a dhá sgiathán casta thart fá n-a mhuineál.