“Níl mé 'á shéanadh,” arsa an maor, “ná go rabh cineál de thuairim agam féin gur mar sin a bhí. San am chéadna níl cuma ort gur baineadh dadaidh díot. Tá” - d'amharc sé ar phíosa de pháipeár a thug sé amach as a phóca - “tá uaireadóir óir leat againn, agus cása toitíní agus sé phunt agus fiche agus cúig agus tuistiún de airgead. Anois, deir tú gur tugadh drug duit. Cé thug duit é, agus cé'n áit?”