“Níl mé ró-chinnte. I ndiaidh an iomláin, tchífeadh na h-oifigigh cuid mhór a bhéadh iongantach lochtach san dóigh ar iomchair tú thú féin. Tháinig tú annseo aréir, i ndiaidh briseadh isteach 'un tighe, agus tú caoch ar meisge. D'éirigh tú comh garbh sin agus go dtug mise i n-amhail sgéala a chur fá choinne cuidighthe; ach go h-ádhmhail, thuit tú 'do chodladh. Agus nuair a thuit bhí beirt charad damh a bhí deagh-chroidheach go leór le do fhágáil in do luighe amuigh i n-áit éigin le fuaaughadh,”