“Tá, tá fhios agam sin,” arsa Jim. “Ach chuaidh mise i gcionn an ghnoithe agus mo chuid súile fosgailte. Ní thabhairfidh sé eisean arais 'un tsaoghail anois a innse díthe, agus bhéarfadh sé na síoth-mhaoir isteach sa chúis dár n-aindeoin. B’fhéidir go gcrochfaidhe an dagó ar a shon, ach tá eagla orm. Mar sin de, nuair a thiocfas an t-am dhéanfaimídine ár gcuid féin de'n dligheadh agus caithfimíd é. Ach ní chaithfidh go fóill,”