“Níor dhúirt. Agus, i ndáiríribh, níl a fhios agam cad chuige nár dhúirt san am. Mar ní raibh droch-amhras ar bith agam faoin ghnoithe san am. Shíl mé é a bheith cineál aisteach go gcuirfeadh Arthur teachtaire mná chugam, ach bhí mé chomh fonnmhar sin lena fheiceáil, nár bhuair mé mo cheann mórán faoi. Ní dhearn mé ach rith suas an staighre, an scéal a insint do mo aintín, agus imeacht liom. Carr druidte a bhí ann, agus bhí an tiománaí faoi éideadh. Agus i ndiaidh tamaill, thug mé faoi deara fonn ar mo chomrádaí gan ach fíorbheagán a rá. Cá bith ceist dár chuir mé uirthi, ní bhfaighinn mar fhreagra ach siolla amháin. Sa deireadh, mar sin, shocraigh mé tabhairt uirthi níos mó eolais a thabhairt domh.